..Καποτε ζουσε ενας αντρας που τον ελεγαν Χχχ..αλλα το κυριο ονομα του ηταν Λυκος της Στεπας..Πηγαινε με τα δυο ποδια ,ντυνοταν κι ηταν ενας ανθρωπος,στην πραγματικοτητα ομως ηταν ενας Λυκος της Στεπας.Ειχε μαθει πολλα απο αυτα που μπορουν να μαθουν ανθρωποι με δυνατο μυαλο κι ηταν ενας πολυ εξυπνος πολυμαθης και πολυγλωσσος ανθρωπος…Αυτο ομως που δεν ειχε κατωρθωσει να μαθει ηταν το εξης….Η Α Γ Α Π Η…..Δεν κατωρθωσε να μαθει να την παιρνει,ετσι ουτε να την δινει…Κι αυτο τον εκανε εναν ανικανοποιητο ανθρωπο…Τουτο συνεβαινε κατα τα φαινομενα , γιατι ηξερε απ τα βαθη της ψυχης του (η΄πιστευε πως θα μαθει) πως στην πραγματικοτητα δεν ηταν ανθρωπος μα ενας λυκος της στεπας…..
Καπως ετσι,ετσι ακριβως γραφει ο Εσσε την πραγματεια του για τον λυκο της στεπας…για εναν ανθρωπο.Πριν 15 χρονια στην πρωτη αναγνωση,λάτρεψα τον Εσσε,για το μυθιστορημα του αυτο.Για την φαντασια του ,το συγγραφικο του ταλεντο,το βαθυ του βλεμμα στην ανθρωπινη ψυχη…Καποια εσωτερικη αναγκη μετα απο 15 χρονια,οδηγησε το χερι, στα πισω και ξεχασμενα βιβλια της βιβλιοθηκης.Επιασαν αυτο το βιβλιο…..μια διψα και μια αγωνια πρωτογνωρης αναγνωσης με ξενυχτησε…
και καταλαβα οτι αν ενα βιβλιο το θαυμασεις για καποιο λογο, το λατρεψεις, χωρις να μπορεις να προσδιορισεις το γιατι,θαρθει η στιγμη που θα βρεις σ αυτο την αληθεια σου..θα δεις την ζωη σου…και θα μεταφερεις την πραγματεια του συγγραφεα σε μια δικη σου πραγματεια,στον δικο σου “λυκο της στεπας”..
κι ετσι υποκλινεσαι στον συγγραφεα…
ταπεινα και σιγανα η δικη μου υποκλιση και το δικο μου αναξιο ευχαριστω στον Εσσε για την πραγματεια του…
Θέλω να σου κάνω έρωτα…δυνατά και βίαια…
Comment από p — Φεβρουαρίου 12, 2007 @ 12:01 πμ